Brak awansu na mistrzostwa świata, zaledwie dwa zwycięstwa w dziesięciu spotkaniach i trzecie miejsce w grupie dywizji B Ligi Narodów. Tak wygląda bilans reprezentacji Polski w 2026 roku. Biało-Czerwoni mieli walczyć o powrót do piłkarskiej elity, a ostatecznie musieli bronić się przed kolejnym spadkiem. Przed Janem Urbanem i Polskim Związkiem Piłki Nożnej czas na wyciągnięcie wniosków.
Słabe wyniki sprawiły, że pod znakiem zapytania stanęła przyszłość Jana Urbana. Choć po przegranych barażach o mundial Cezary Kulesza zdecydował się przedłużyć współpracę z selekcjonerem, jesienne występy ponownie wywołały dyskusję o zmianie na stanowisku trenera.
W oczekiwaniu na spotkanie Jana Urbana z Cezarym Kuleszą MagiaPilki.pl sporządziła listę trenerów, którzy mogliby objąć reprezentację Polski. Kierowaliśmy się przy tym nazwiskami w miarę możliwości jak najbardziej realnymi. Takimi, które albo były łączone z polską drużyną w przeszłości, albo mogłyby być brani pod uwagę przez PZPN. Kolejność w poniższym zestawieniu jest kompletnie przypadkowa.
Kosta Runjaić
Pierwsza z opcji to prawdopodobnie najgłośniejsze obecnie nazwisko w kontekście potencjalnego zastąpienia Jana Urbana. Nie ma dnia, żeby w mediach nie padło nazwisko Kosta Runjaić. Niemiecki szkoleniowiec nie tak dawno został zwolniony z Udinese. Kiepski sezon nie może jednak przekreślać gigantycznej pracy, jaką były opiekun Legii Warszawa i Pogoni Szczecin wykonał we włoskim klubie.
Runjaić pracował w Udine od lipca 2024 roku. W tym czasie prowadził zespół w 94 meczach, odnosząc 33 zwycięstwa, 18 razy remisując i przegrywając 43 razy. Pierwszy sezon zakończył na 12. miejscu, a ostatnią kampanię skończył na 10. pozycji, co było najlepszym wynikiem Udinese w lidze od 2013 roku.
Zna polskie środowisko ze względu na kilkuletnią pracę w Ekstraklasie. Ma reputację dobrego szkoleniowca, który potrafi wyciągać z zespołu maksimum. Polskę wspomina z sentymentem i zapewnia, że nasz kraj ma szczególne miejsce w jego sercu. Na ten moment nie zamierza jednak siadać do rozmów z PZPN. „Z respektu dla Jana Urbana na pewno nie podjąłby rozmów o posadzie selekcjonera, dopóki trener pracuje” – cytuje otoczenie 55-latka Roman Kołtoń.
Jerzy Brzęczek
Najpoważniejszy kandydat z Polski, czyli Jerzy Brzęczek. Plotki o ponownym przejęciu seniorskiej reprezentacji przez obecnego selekcjonera młodzieżówki krążą w mediach od dawna. 55-latek wykonuje fantastyczną pracę z kadrą do lat 21, z którą awansował na przyszłoroczne Mistrzostwa Europy.
Jego przewaga polega na tym, że mógłby sprawnie dokończyć/kontynuować przebudowę reprezentacji, ponieważ doskonale zna naszych młodych zawodników. Pozostaje jednak pytanie, czy to odpowiedni kandydat. Nie ze względu na umiejętności, ale fakt, że Polska ma historyczną szansę na sukces w młodzieżowej piłce i perspektywę występu na Igrzyskach Olimpijskich. Kolejnym znakiem zapytania pozostaje kwestia stosunkowo szybkiego powrotu do kadry, ponieważ ledwo pięć lat temu został zwolniony. Abstrahując od stylu gry i słynnej ośmiosekundowej ciszy Roberta Lewandowskiego, trudno się nie zgodzić, że Brzęczek jako selekcjoner gwarantował wtedy dobre wyniki.
Roberto Martinez
Jedno z „największych” nazwisk na naszej liście potencjalnych selekcjonerów. Roberto Martinez, czyli były opiekun reprezentacji Portugalii. W przeszłości prowadził również Belgię, z którą zajął 3. miejsce na Mistrzostwach Świata 2018 oraz awansował do ćwierćfinału EURO 2021. Z Portugalią wygrał Ligę Narodów.
Martinez prowadził w przeszłości rozmowy z PZPN. Hiszpański taktyk nie chciał objąć naszej kadry, ponieważ federacja nie dysponuje ośrodkiem treningowym dla pierwszej reprezentacji. Posiadanie takowego obiektu było dla niego kluczowe, więc do dalszych negocjacji nawet nie doszło.
Od tego momentu minęły praktycznie cztery lata, a Polska nadal nie ma ośrodka treningowego. Trudno więc przypuszczać, żeby tym razem Martinez był chętny na pracę w naszym kraju. Niemniej jednak upływający czas mógł zmienić postrzeganie trenera. Zadzwonić i zapytać zawsze warto.
Joachim Loew
Kontrowersyjna kandydatura z wielu względów. Na pewno nie zabrakłoby memów związanych z wyborem Joachima Loewa na selekcjonera reprezentacji Polski. 66-latek przez siedemnaście lat pracował w reprezentacji Niemiec. Najpierw w latach 2004-2006 jako asystent Juergena Klinsmanna, a następnie jako samodzielny trener. Z nim na ławce „Die Manschaft” sięgnęli po Mistrzostwo Świata.
Od 2021 roku pozostaje bez pracy. Ma doświadczenie, sukcesy i przeprowadził niejedną zmianę pokoleniową u naszych zachodnich sąsiadów. Z drobną pomocą Lukasa Podolskiego być może PZPN byłby w stanie nawiązać z nim kontakt i zaprosić na spotkanie, aby poznać jego opinię na temat naszej kadry.
Vladimir Petković
Mam wrażenie, że Vladimir Petković to trener, który podobnie jak Marek Papszun pojawia się w takich dywagacjach dot. reprezentacji Polski za każdym razem, gdy szukamy nowego selekcjonera. 63-letni Szwajcar to poliglota, mówiący w kilku językach, więc na pewno nie byłoby żadnych problemów komunikacyjnych. Doświadczenie? Ogromne. Siedem lat prowadził rodzimą drużynę narodową, z którą osiągnął 1/8 finału EURO 2016 (przegrał z Polską) i Mistrzostw Świata 2018. Jeszcze lepiej spisał się na EURO 2021, gdzie prowadzona przez niego drużyna Helwetów awansowała do ćwierćfinału.
Ostatnie dwa lata spędził w Algierii, gdzie imponować może jego bilans. 33 spotkania i 23 zwycięstwa przy średniej punktów 2,24 na mecz. Na tegorocznym Pucharze Narodów Afryki dotarł do ćwierćfinału, a podczas mundialu w USA, Kanadzie i Meksyku wyprowadził Algierczyków z grupy. Być może po latach plotek na temat pracy z reprezentacją Polski w końcu dostanie szansę na potwierdzenie swojego warsztatu.
Kasper Hjulmand
Bardzo ciekawa opcja to Kasper Hjulmand. Przede wszystkim kojarzony z reprezentacją Danii, za której wyniki odpowiadał w latach 2020-2024. Pod jego wodzą Duńczycy grali w półfinale EURO 2021 oraz w 1/8 finału EURO 2024. Co prawda, nie powiodło mu się w ostatnim sezonie w Bayerze Leverkusen, ale jako selekcjoner udowodnił, że potrafi ze średniej drużyny wyciągnąć naprawdę bardzo dużo.
Francesco Calzona
Mało znany w Polsce, ale z doskonałym warsztatem. Francesco Calzona przez lata był prawą ręką Maurizio Sarriego, towarzysząc mu w pracy z takimi klubami jak Sorrento, Empoli i Napoli.
Ich współpraca dobiegła końca w 2018 roku, a Calzona przeniósł się do Cagliari, gdzie pomagał Eusebio Di Francesco, a następnie wrócił do Neapolu u boku Luciano Spallettiego. W 2022 roku zdecydował się jednak na pierwszą samodzielną pracę – od razu w roli selekcjonera. Włoch podpisał kontrakt ze słowacką federacją, która pod jego wodzą zaliczyła wyraźny progres.
Na mundial w tym roku nie awansowali, przegrywając w barażach z Kosowem. Natomiast poprowadził ich do awansu na EURO 2024, gdzie udało im się wyjść z grupy, pokonując w niej faworyzowaną Belgię. Ponadto w eliminacjach potrafili wygrać z Niemcami czy grać jak równy z równym przeciwko Portugalii.
Niepopularna opcja do wyboru, ale strasznie intrygująca.
Maciej Skorża
Był pierwszym wyborem Cezarego Kuleszy na selekcjonera reprezentacji Polski latem 2025 roku. Prezes PZPN poleciał nawet do Stanów Zjednoczonych, aby osobiście spotkać się z ówczesnym szkoleniowcem Urawy Red Diamonds. 54-latek jednak odmówił. Pozostaje więc pytanie, czy prezes nie chowa urazy.
Skorża tak jak kilku innych trenerów regularnie jest wymieniany w kontekście pracy z reprezentacją Polski. Ostatnie lata spędził w Japonii, gdzie wiodło mu się różnie. Na polskim rynku to na pewno trener, który gwarantuje wyniki, jeśli chodzi o piłkę klubową – cztery mistrzostwa i trzy krajowe puchary.
Adrian Siemieniec
Najmłodszy szkoleniowiec z całej listy. Adrian Siemieniec ma dopiero 34 lata, a już jest określany jako jeden z najlepszych polskich trenerów. Wszystko dzięki świetnej pracy, jaką wykonał w bliskiej sercu prezesa Jagiellonii Białystok. Pochodzący z Czeladzi trener wciąż pracuje na Podlasiu, lecz ma kontrakt tylko do końca sezonu. Na ten moment wydaje się jednak, że naturalnym dla niego krokiem jest wyjazd do zagranicznego klubu na zachodzie i dalszy rozwój. Na kadrę przyjdzie jeszcze czas.
Marek Papszun
Wahałem się, czy umieszczać na liście Marka Papszuna. Były trener Rakowa, a obecnie Legii dwukrotnie był blisko pracy w reprezentacji Polski. Dwa razy Cezary Kulesza pomijał go na samej mecie. Najpierw przegrał z Michałem Probierzem, a następnie dwa lata później z Janem Urbanem. Raz miał nawet skompletowany sztab, a jego asystentem miał być były reprezentant Polski – Łukasz Piszczek.
Papszun to twarda ręka, dobrze zorganizowana obrona i nastawienie na wynik. Ciężko jednak wyobrazić mi sobie, że odchodzi z Legii Warszawa, która stoczyła wręcz wojnę z Rakowem, aby go sprowadzić.
Kiedy decyzja PZPN ws. Urbana?
Najbliższe dni mają przynieść pierwsze odpowiedzi ws. przyszłości Urbana. Selekcjoner ma zdać raport Cezaremu Kuleszy, a także omówić miniony rok i plany na kolejne lata. Medialne doniesienia sugerują, że odpowiedź na pytanie, czy zostanie na stanowisku lub zostanie zwolniony, poznamy przed 6 grudnia.
Na powyższej liście znalazło się tylko dziesięć nazwisk. Prawda jest jednak taka, że mogłoby być ich tam nawet dwadzieścia albo trzydzieści. Reprezentacja Polski – nawet w obecnej sytuacji – to drużyna, która przyciąga wielu trenerów. Nie pozostaje nam nic innego, jak czekać na decyzję PZPN. Nie możemy przecież zapominać, że Jan Urban wciąż ma ważny kontrakt, a Cezary Kulesza niekoniecznie musi go zwolnić. Ale to już temat na zupełnie inną dyskusję.